Grenzen voelen en aangeven

Hallo, …

Knap dat je er weer bent.

Het is voldoende dat je tijd neemt, durft te nemen. Al is het maar enkele minuten.

Bewust worden doe je niet van vandaag op morgen of door één boek te lezen. Het is een proces. Gelukkig helpt deze blog je hierbij.

Tip:

Heb je er al eens aan gedacht om een dagboek bij te houden naast deze blog? Je hoeft niet veel te schrijven, enkel waar jij over nadenkt, wat je opvalt en wat je voelt.

Schrijf een datum bij je notities. Door de datum erbij te noteren, krijg je zicht op je eigen ontwikkeling. Terugkijken in je dagboek mag. Dat motiveert zelfs.

Een voorbeeld:

Je wordt soms overdonderd door anderen en je geeft daardoor niet tijdig je grenzen aan.

Door deze blog te volgen, ga je je bewust worden van wat je doet.

‘Je geeft te laat je grenzen aan.’

Je weet nu al dat je dit ‘niet meer’ wil.

Zo kan het niet meer verder, heb je al vaker gedacht.

Door deze blog te lezen en stil te staan bij wat je ‘niet meer’ wil, kom je erachter wat je wel wil.

Als je je soms leeg of ambetant voelt zijn is het goed om er bij stil te staan. Er is waarschijnlijk iets of iemand die je persoonlijke grens overschrijdt? Dat voelen is een eerste stap, daarna ga je rond je kijken of soms weet je van waar het komt. Daarbij kan je wegstappen of letterlijk vragen of de ander wat afstand wil bewaren.

Zeker voor mensen die hieraan gevoelig zijn is het belangrijk om je persoonlijke ruimte goed te bewaken en indien nodig afstand te nemen. Anders voel je je tegen de middag of avond helemaal moe en leeg. Dat kan je voorkomen als je voor jezelf leert opkomen en van tijd tot tijd afstand durft nemen.

Zo kan het ook zijn dat je tijdens je middag pauze behoefte hebt om even alleen te zijn?

Wat ook deugd kan doen is een frissen neus halen tijdens een korte wandeling. Indien je dit samen doet kan je aangeven om dit in stilte te doen. Zo kan je na je pauze weer met frisse energie aan de slag en zal je ’s avonds minder moe voelen.

Formuleer wat je ‘wel wil’.

‘Ik geef tijdig mijn grenzen aan.’

Sta stil bij wat je noteerde. Sluit je ogen en probeer je voor te stellen dat het zo is.

Hoe voelt dat?

Lukt dit niet onmiddellijk, zoek dan een antwoord dat je meteen kan geven waardoor je tijd krijgt om na te denken.

Bijvoorbeeld: herhaal de vraag.
“Je vraagt of ik dit voor jou wil doen?”

Antwoord:
“Ik kijk na of ik daar tijd voor heb. Ik laat het je binnen 30 minuten weten.”

Je weet dat je het ‘niet meer’ wil doen.

Nu kan je je voorbereiden op de mededeling dat je dit niet zal doen.

Heb je hierbij een goed of slecht gevoel? Het is allebei oké.

Dat je tijd maakt voor verandering en voor je gevoel, is het allerbelangrijkste.

Ik ervaarde steeds meer innerlijke rust door tijd vrij te maken voor mezelf. Even zitten en voor me uit staren, of mijn ogen sluiten met een rustig muziekje, terwijl ik op mijn ademhaling let.

Ik werd me steeds meer bewust van mezelf.

Heerlijk!

“De weg naar jezelf begint altijd met twee eenvoudige stappen: stil worden en voelen.”