We komen er nog wel op terug.

Hoe zie ik deze blog?
Zoals ik al eerder heb aangegeven, deel ik veel uit mijn ervaringen die ik gedurende twintig jaar heb mogen opbouwen. Ook eigen ervaringen wil ik graag met je delen. Ik ben iemand die zoekt, met vallen en opstaan. Ik besef dat ik dit zoeken nodig heb om voldoening te halen uit mijn leven.

Ik zoek uit welke spelregels van het leven voor mij belangrijk zijn en welke niet. Ik heb gemerkt dat bepaalde spelregels mij door de maatschappij opgelegd worden. Andere regels werden me door mijn opvoeders aangeleerd.

Een deel van deze spelregels werkt, is goed voor mij, past bij mij. Andere van deze regels werken tijdelijk. Waarschijnlijk omdat ik deze regels ontgroeid ben?

Nog andere regels heb ik zelf uit te zoeken, met vallen en opstaan. Tijdens dit uitzoeken maak ik fouten en doe ik soms mensen pijn. Dat is zo.

Ik prijs mezelf gelukkig dat ik niet bewust fouten maak of pijn doe. Maar door uit te zoeken wat ik nodig heb in mijn leven, gebeurt dit soms.

Waarschijnlijk zal je jezelf herkennen in dit zoeken, al ben je er niet bewust mee bezig.

Sta eens stil bij je verlof. Plan je dit op voorhand? Misschien plan je alles tot in de puntjes, of ben je eerder iemand die een rugzak of valies neemt en vertrekt naar een klein hotel dat je enkele dagen op voorhand boekte?
Heb je zekerheid nodig, houvast? Moet je zeker weten dat er wifi is in het hotel en aan het zwembad? Of maakt het niet veel uit en zie je wel? Heb je niet de behoefte om alles op voorhand te weten?

Hierin merk je twee verschillen. Je bent meer het één of het ander en dat is uitermate belangrijk voor je. Zo zitten we in elkaar. En ook dat is oké.

Ik zal dus voornamelijk eigen ervaringen delen. Mag ik het ‘wijsheid’ noemen? Mijn wijsheid.

Door uit te zoeken welke ervaringen goed voelden, deed ik wijsheid op. Door fouten te maken, deed ik wijsheid op. Het één voelde goed en het ander … deed soms pijn. Dat zou ik zo vlug mogelijk willen vergeten.

Heb jij dat ook, dat je niet graag een blunder maakt? Dat gevoel dat je voor aap staat?

Misschien herinner je je nu wel een voorval waarin je voor aap stond. Je was beschaamd, je voelde je verlegen, je kon door de grond zakken.

Probeer dit gevoel voor jezelf eens te omschrijven. Door dit te doen, kom je dichter bij jezelf.

Volgende blog, meer van dit. Of iets anders?

“Wie durft te voelen, vindt uiteindelijk zijn weg naar zichzelf.”

Je hebt na de vorige blog bewust ‘tijd gemaakt voor je gevoel’.
Zeer goed!

Het is in je leven “zeer belangrijk” dat je tijd maakt voor je gevoel.
Er is niemand, maar dan ook echt niemand die je kan vertellen of iets goed is voor jou of niet.

Ben je hierin nog niet mee, dat geeft niet?
Doe je wat je doet graag voor anderen? Houden zo, voorlopig althans.
Misschien ga je stilaan beseffen dat je er geen voldoening meer uit haalt?

Zoals ik al eerder aanhaalde, bewust worden doe je stap voor stap.
Heb je er binnen x-aantal tijd nog steeds voldoening mee om voor anderen te zorgen, dan is dat prima.
Dan ben je iemand die graag voor anderen zorgt en daaruit leert.

In het leven groeien we, allemaal.
Groeien is wijsheid opdoen.
Soms hebben we een fout meerdere keren te herhalen voor we ‘beseffen’ dat we fout bezig zijn. Dat is nu één keer in het leven.

Of ik nog fouten maak? Jazeker, dat kan niet anders, dat besef ik me al te goed.
En toch, maakt niemand graag fouten. Zeker geen grote fouten!
Je zal hoogst waarschijnlijk schrijffouten tegenkomen in deze blogs. Schrijven, het is niet mijn sterkte. En toch kan het me niet weerhouden om deze blog te schrijven omdat ik ervan geniet, mijn kennis te delen met anderen.

Een oefening:

Sta eens stil met een fout die je gemaakt hebt of kies een moment dat je gelogen hebt tegen iemand.
Ga nu naar je gevoel.
Misschien voel je niet onmiddellijk iets, dat kan.
Stel je voor dat de ander dit met jou gedaan heeft of dat de ander tegen jou gelogen heeft.
Ga nu eens voelen bij jezelf.

Hoe voelt dat?
Wat voel je?
Knijpt je maag langzaam dicht?
Krijg je spanning in je schouders?
Denk er eens over na en neem (Doen) deze situatie volgende keer anders aan. Je zal jezelf een plezier doen en waarschijnlijk de ander ook. Let daarna opnieuw op je eindgevoel!

Kijk eens naar de foto, herken je het stilaan?
Denken – Doen – Voelen
Neem de tekening op in je geheugen.

Hallo, …

Knap dat je er weer bent.

Het is voldoende dat je tijd neemt, durft te nemen. Al is het maar enkele minuten.

Bewust worden doe je niet van vandaag op morgen of door één boek te lezen. Het is een proces. Gelukkig helpt deze blog je hierbij.

Tip:

Heb je er al eens aan gedacht om een dagboek bij te houden naast deze blog? Je hoeft niet veel te schrijven, enkel waar jij over nadenkt, wat je opvalt en wat je voelt.

Schrijf een datum bij je notities. Door de datum erbij te noteren, krijg je zicht op je eigen ontwikkeling. Terugkijken in je dagboek mag. Dat motiveert zelfs.

Een voorbeeld:

Je wordt soms overdonderd door anderen en je geeft daardoor niet tijdig je grenzen aan.

Door deze blog te volgen, ga je je bewust worden van wat je doet.

‘Je geeft te laat je grenzen aan.’

Je weet nu al dat je dit ‘niet meer’ wil.

Zo kan het niet meer verder, heb je al vaker gedacht.

Door deze blog te lezen en stil te staan bij wat je ‘niet meer’ wil, kom je erachter wat je wel wil.

Als je je soms leeg of ambetant voelt zijn is het goed om er bij stil te staan. Er is waarschijnlijk iets of iemand die je persoonlijke grens overschrijdt? Dat voelen is een eerste stap, daarna ga je rond je kijken of soms weet je van waar het komt. Daarbij kan je wegstappen of letterlijk vragen of de ander wat afstand wil bewaren.

Zeker voor mensen die hieraan gevoelig zijn is het belangrijk om je persoonlijke ruimte goed te bewaken en indien nodig afstand te nemen. Anders voel je je tegen de middag of avond helemaal moe en leeg. Dat kan je voorkomen als je voor jezelf leert opkomen en van tijd tot tijd afstand durft nemen.

Zo kan het ook zijn dat je tijdens je middag pauze behoefte hebt om even alleen te zijn?

Wat ook deugd kan doen is een frissen neus halen tijdens een korte wandeling. Indien je dit samen doet kan je aangeven om dit in stilte te doen. Zo kan je na je pauze weer met frisse energie aan de slag en zal je ’s avonds minder moe voelen.

Formuleer wat je ‘wel wil’.

‘Ik geef tijdig mijn grenzen aan.’

Sta stil bij wat je noteerde. Sluit je ogen en probeer je voor te stellen dat het zo is.

Hoe voelt dat?

Lukt dit niet onmiddellijk, zoek dan een antwoord dat je meteen kan geven waardoor je tijd krijgt om na te denken.

Bijvoorbeeld: herhaal de vraag.
“Je vraagt of ik dit voor jou wil doen?”

Antwoord:
“Ik kijk na of ik daar tijd voor heb. Ik laat het je binnen 30 minuten weten.”

Je weet dat je het ‘niet meer’ wil doen.

Nu kan je je voorbereiden op de mededeling dat je dit niet zal doen.

Heb je hierbij een goed of slecht gevoel? Het is allebei oké.

Dat je tijd maakt voor verandering en voor je gevoel, is het allerbelangrijkste.

Ik ervaarde steeds meer innerlijke rust door tijd vrij te maken voor mezelf. Even zitten en voor me uit staren, of mijn ogen sluiten met een rustig muziekje, terwijl ik op mijn ademhaling let.

Ik werd me steeds meer bewust van mezelf.

Heerlijk!

“De weg naar jezelf begint altijd met twee eenvoudige stappen: stil worden en voelen.”