Het gevoel nuttig te zijn is van onschatbare waarde.

Je wil er bij horen, je nuttig voelen; thuis, op het werk en bij vrienden.

Het is evenzeer ontzettend belangrijk dat je het gevoel hebt dat je meetelt. Als je merkt dat je een nummer bent, dan handel je naar dat gevoel (onbewust).

Je doet je werk. “That’s it.” Niet meer en niet minder.

Iedereen komt op een punt waarop hij of zij eigenwaarde belangrijk vindt.

Voor mij was 16 januari het moment waarop mijn eigenwaarde een flinke deuk kreeg. Het gevoel van eigenwaarde was herleid tot nul.

Als de avond viel en het stilaan donker werd, kwam er een onbeschrijfbare angst over me heen. Zeker als ik alleen thuis was en de kinderen in bed lagen.

Omwille van al mijn breuken die herstellende waren kon niets doen. Ik had zelfs hulp nodig om naar het toilet te gaan. Ik had bang dat er iets erg zou kunnen gebeuren. En ik kon niets doen. Deze angst was niet reëel maar ze was er wel.

Een verklaarbare uitleg had kunnen zijn, dat ik tijdens het autorijden met alles in orde was. Mijn verzekering en keuring was in orde, net als mijn auto. ik was wakker en was niet onder invloed en ik hield me aan de verkeersregels en de snelheid. Ik was trouwens vader van een jong gezin.

En toch gebeurde er iets verschrikkelijk! Dat maakt dat je brein alle moeite doet om dit voorval een plaats te geven en het onmogelijk kan plaatsen, dus is er angst.

Onbeschrijfbaar wat zo’n klap psychisch teweeg kan brengen. Psychisch had ik een flinke deuk gehad.

Ik heb jarenlang de deur gebarricadeerd als we gingen slapen. Gewoon om iets meer gerust te zijn.

Door gesprekken, healing en veel stil staan bij deze angst kon ik er langzaam afscheid van nemen. Door mezelf af te vragen wat er zou kunnen gebeuren, kwam ik weer tot rust. Trouwens, het ergste had ik wel gehad. Dat was achter de rug.