Een mooie les vanuit het universum

Een gesprek tussen Djuul en mezelf.

Johan: Waarom komt toeval… of tegenval… wanneer het komt?

Djuul: Dat heeft te maken met een proces dat langzaam zijn weg vindt.
En ook met hoe snel anderen reageren.

Maar dat… laten wij los.

Niet alles is voorspelbaar tot op het uur, Johan.
Dat zal je nog wel merken.
En ergens besef je dat nu ook stilaan.

Maar wat we je vertellen, komt.

Dat hebben we je al eerder meegedeeld.


Johan: Dus…

Leer ik hieruit dat dingen komen, maar op hun tijd?
Zoals ze zullen komen?

Dat er verschillende invloeden zijn die meespelen?
Die richting geven aan wat er gebeurt… en wanneer het gebeurt?

Dat het moment komt zoals het komt?
Alles op zijn tijd, zoals het hoort?

Zoiets?


Djuul: Alles komt zoals het komt.

En ‘de spirituele manier van leven’ is dit kunnen aanvaarden…
ook wanneer het niet komt zoals jij het verwacht had.

Daar genoegen mee nemen, vraagt veel.

Het is een verantwoordelijkheid dragen.

Een grote verantwoordelijkheid.


Johan: Ik heb dat zelf meer dan eens mogen ervaren.

Zo herinner ik me een periode waarin ik absoluut iets wilde laten gebeuren.
Ik voelde dat het juist zat. Alles in mij zei: dit moet er komen.

Ik duwde.
Ik probeerde te sturen.
Ik wilde het forceren.

Maar het gebeurde niet.

Hoe harder ik probeerde, hoe meer het leek stil te vallen.

Tot ik het op een bepaald moment… losliet.

Echt losliet.

Niet omdat ik het opgaf,
maar omdat ik voelde dat het zo niet werkte.

En wat gebeurde er?

Enkele weken later… viel alles plots op zijn plaats.

Mensen kwamen op mijn pad.
Gesprekken ontstonden vanzelf.
De juiste omstandigheden waren er.

Zonder dat ik nog moest duwen.

Toen besefte ik:

Het kwam niet toen ik het wilde.
Het kwam toen het klaar was om te komen.

Herinner je de blog waar ik er zo klaar voor was (ego)? Waar ik heb leren loslaten en toen pas, na het echte loslaten kwamen de eerste afspraken.


Djuul: En dat is misschien wel de les.

Niet alles ligt in jouw handen.

Niet het moment.
Niet het tempo.

Wat wél in jouw handen ligt,
is hoe je ermee omgaat.

Of je blijft duwen…
of leert vertrouwen.


Djuul: En daar…

daar weet jij ondertussen alles van.


“Wat voor jou bestemd is, komt — niet wanneer jij het wil, maar wanneer het klaar is om te komen.”