Loslaten
Ik had mezelf voorgenomen elke dag een blog te schrijven. Helaas. Een verlengd weekend weg deed me de das om.
Als ik een weekend weg ben of op verlof ben, kan ik gemakkelijk alles even opzijzetten. Zo goed zelfs dat ik deze blog vergeet terug op te nemen. Hoe komt dat?
Ik heb mezelf geleerd om los te laten telkens er een klant buiten gaat na een sessie. Tijdens de sessie geef ik me 100%. Op het einde van de sessie ga ik na of ik alles gedaan, gevraagd of gezegd heb. Daarna laat ik mijn klant los, want dan is het aan de klant zelf om met het geleerde verder aan de slag te gaan.
Loslaten leerde ik mezelf twintig jaar geleden, vanaf het prille begin. Ik had vrij snel begrepen dat als ik aan mijn klant zou blijven denken, ik hem of haar geen vrijheid gaf en dat ik niet vertrouwde op wat ik gedaan had tijdens de sessie.
Ik ging en ga er nog steeds van uit dat als ik mijn klant niet kan loslaten, ik geen vertrouwen heb dat hij of zij het zelf kan. En dat is niet oké.
Voor mij is alles energie en is alles met alles verbonden.
Zelfs tot in de dood.
En toch blijft het leren, ook voor mij.
Telkens opnieuw, in andere situaties. En het aller moeilijkste loslaten hoort bij je gezinssituatie.
Sta hier maar eens even bij stil.
