Op een keer …
Op een keer ging ik tanken. Soms is dat nodig.
Mijn gids fluisterde in m’n oor: “Koop een Subito.”
Ik had geen idee wat een Subito was en hoe dit werkte. Ik tankte en stapte het tankstation binnen.
“Een Subito graag”, zei ik.
Waarop de kassière vroeg: “Eén van 1, 3 of 5 euro?”
“Euh … van 1 euro”, daar kon ik niet veel mee misdoen, dacht ik.
Ik kraste het lotje en won 1 euro.
Zo gebeurde dat enkele keren na elkaar. Tot ik op een keer aan mijn gids vroeg: “Waarom is dit?”
“Zo kan je verder, Johan.”
Gelijk had hij. Ik gaf 1 euro uit en won 1 euro. Dit kon in principe eeuwig doorgaan.
Het allerbelangrijkste dat ik te leren had, was voelen.
Want ik had ondertussen ook al enkele keren niets gewonnen. Ik had niet goed gevoeld, maar te veel aandacht gegeven aan … wat als ik toch …?
Ik probeerde zonder aanwijzing, tevergeefs.
Dat heb ik ook weer losgelaten. Klaar om het volgende te leren.
