Blog

Uit het voorgaande bericht: en toch is het voor iedereen belangrijk ‘te leren voelen’. Eerst bij zichzelf en dan pas bij de ander.

Er zijn heel wat misverstanden, onenigheden en ruzies onder de mensen, omdat we al te vaak naar de ander wijzen. Omdat we te vaak naar buiten gericht zijn, in plaats van eerst bij onszelf te kijken en te voelen wat goed of niet goed is voor onszelf.

We zijn soms iets te snel in het oordelen en veroordelen van de ander. We hebben te vaak het idee dat we kunnen zeggen wat en wanneer we willen.

Ik kijk weinig naar het nieuws, maar als ik kijk of luister, frons ik soms mijn wenkbrauwen. Geef er zelf eens aandacht aan. Kijk of je er zelf iets uit kan leren wat het voorgaande betreft.

‘Verander de wereld, begin met jezelf.’
Dat is zo mis nog niet.

Voelen bij jezelf is voelen wat goed of niet goed voor je is. Als iets goed voelt, ga je ermee verder. Als iets niet goed voelt, stuur je bij.

Bij de ander voelen betekent voornamelijk dat je de grenzen van de ander respecteert.

Als iemand iets doet wat niet kan, bijvoorbeeld vuilnis op de grond gooien, kan je nagaan of je daar echt iets op moet zeggen. Ik ga ervan uit dat iedereen weet dat dit niet oké is. Als ik niet de bevoegdheid heb, zoals bijvoorbeeld een ouder of een politieagent, blijf ik bij mezelf en zeg ik niets.

Ik geef nog een ander voorbeeld. Als coach heb ik heel wat ervaring in hoe je je best gedraagt (zou toch moeten?) of wat je best doet in bepaalde situaties. Heb ik daarom het recht om iemand op straat of in de winkel zomaar bij te sturen?

Ik besef al te goed dat ik ook fouten maak. En ik heb daarbij geleerd dat iedereen op een punt komt waarop hij of zij bijleert. Alleen leren we niet allemaal op hetzelfde tempo en op dezelfde manier.

Dat hebben we te respecteren, hoe moeilijk dat soms ook is.