Deel 2: Gewoontes veranderen  

Daarmee bedoel ik dat we vaak meerdere keren hetzelfde voorval moeten meemaken voordat het besef komt: dit is niet oké voor mij.

Wanneer dat vaak genoeg gebeurt, groeit de drang om er iets aan te veranderen. Daarna kost het moeite en aandacht om het niet opnieuw op dezelfde manier te doen.

Dat is het moment waarop je bewust begint te letten op zulke situaties. Je wordt je steeds meer bewust van wat er gebeurt.

Dat is al een grote stap, al ben je nog niet meteen bij de verandering zelf.

Om tot echte verandering te komen, moet je de situatie bewust beleven en er een andere invulling aan geven. Over die nieuwe invulling kan je nadenken.

Bijvoorbeeld.

Je collega’s vragen altijd aan jou om een shift over te nemen. Je wordt daar stilaan moe van, omdat het jouw planning telkens in de war brengt. Ondertussen begint het je te storen en wil je er iets aan veranderen.

Maar hoe doe je dat?

Je wil dit niet meer. Alleen herkennen onze hersenen het woord ‘niet’ niet goed. Daarom is het belangrijk dat je formuleert wat je wel wil.

Wanneer je opnieuw die vraag krijgt, kan je jezelf eerst wat tijd geven. Je kan bijvoorbeeld zeggen:

“Dat check ik even in mijn agenda. Ik laat je ten laatste overmorgen iets weten.”

Nu heb je tijd om na te denken.

Geef je opnieuw toe, zoals altijd?
Of kom je voor jezelf op en zeg je dat je het deze keer niet doet en dat ze misschien een andere collega kunnen vragen?

Klaar.

Zonder je te moeten verantwoorden.

Dat mag en dat kan.

Of je legt eenvoudig uit dat het jouw planning telkens in de war brengt en dat je het daarom voortaan anders aanpakt.

Hou er wel rekening mee dat je collega het misschien opnieuw zal proberen. Ook voor hem of haar betekent dit een verandering, en verandering kost moeite.

Er wordt wel eens gezegd dat je drie maal zeven keer nodig hebt om echte verandering door te voeren.

Ik besef dat dit moeite en volharding vraagt. Het vraagt ook dat je bewust blijft en dicht bij jezelf.

Voor heel wat mensen is dat niet altijd eenvoudig.

En toch heeft iedereen wel iets waar hij of zij mee worstelt.

C’est la vie.