Mijn eigenwaarde
Voor een groot stuk is mijn eigenwaarde gegroeid door mensen te begeleiden en te coachen.
Gaandeweg heb ik mijn persoonlijke kracht gevonden.
Mijn sterkte.
Niet iets dat plots kwam,
maar iets dat zich laag voor laag heeft opgebouwd.
Mijn zintuigen spelen daarin een grote rol.
Horen. Zien. Soms ruiken.
Maar boven alles: aanvoelen.
Alles komt voor mij samen onder die noemer.
Twintig jaar geleden voelde ik een sterke drang om hier iets mee te doen.
En ik heb het gedaan.
Ik ben begonnen.
Ik ben blijven zoeken.
Ik ben blijven leren.
En telkens wanneer ik dacht: nu heb ik het onder de knie,
kwam er opnieuw een verlangen.
Om dieper te gaan.
Om verder te groeien.
Dat proces verloopt bij mij bijna vanzelf.
Een periode van actie…
wordt gevolgd door een periode van rust.
Van stilte.
En net in die stilte gebeurt er iets.
Soms plan ik bewust niets in mijn agenda.
Geen afspraken. Geen verplichtingen.
Alleen maar ruimte.
Ruimte om stil te staan.
Om naar binnen te keren.
En daar…
raak ik iets diepers aan.
Alsof er in mij een laag zit die zich niet laat dwingen,
maar zich wel toont wanneer ik vertraag.
Laag per laag.
Ik denk daarbij aan de verlofperiodes.
Voor velen een moment om los te laten.
Om even afstand te nemen van het werk.
Durven ontkoppelen.
Durven loslaten.
Het lijkt eenvoudig, maar dat is het niet altijd.
Toch gebeurt er iets wanneer je het wel doet.
Wanneer je je focus verlegt.
Wanneer je even iets helemaal anders doet.
Dan komt er rust.
En uit die rust ontstaat… inzicht.
Wanneer je daarna opnieuw aan het werk gaat,
merk je dat er iets veranderd is.
Misschien klein.
Misschien bijna onmerkbaar.
Maar het is er.
Een ander perspectief.
Een nieuw inzicht.
Een gevoel dat je iets beter begrijpt.
Natuurlijk helpt het ook om te lezen.
Om je kennis te verruimen.
Om nieuwe dingen te ontdekken.
Niet alles wat je leest is meteen toepasbaar.
En dat hoeft ook niet.
Het gaat erom dat je je blik verruimt.
Wat je niet kent, kan je niet toepassen.
Je kan er zelfs niet over meepraten.
Maar wat je een beetje kent…
daar kan je mee aan de slag.
En soms is dat genoeg om iets in beweging te zetten.
Lezen voedt je hoofd.
Maar rust…
rust voedt iets anders.
Iets diepers.
Een weten dat niet uit boeken komt,
maar van binnenuit groeit.
En dat geldt voor iedereen.
Al vindt ieder van ons zijn rust op een andere manier.
Wie rust durft toelaten,
komt altijd dichter bij zichzelf.
