Wat wel gebeurt is, …
Voelen en loslaten
Op een keer ging ik tanken.
Soms is dat nodig.
Mijn gids zei: “Koop een Subito.”
Ik had geen idee wat een Subito was of hoe het werkte.
Ik tankte en stapte naar binnen.
“Een Subito graag,” zei ik.
“Eén van €1, €3 of €5?” vroeg de kassierster.
“Euh… van €1,” zei ik. Daar kon ik niet veel mee misdoen, dacht ik.
Ik kraste het lotje.
En won €1.
Zo gebeurde dat enkele keren na elkaar.
Tot ik op een dag aan mijn gids vroeg:
“Waarom is dit?”
“Zo kan je verder, Johan.”
En hij had gelijk.
Ik gaf €1 uit en won €1.
Dit kon in principe eindeloos doorgaan.
Maar daar zat de les niet.
Het allerbelangrijkste dat ik te leren had, was voelen.
Want ondertussen had ik ook al een paar keer niets gewonnen.
Dan had ik niet goed gevoeld.
Dan had ik te veel geluisterd naar mijn gedachten.
Wat als…?
En daar ging het mis.
Ook dat heb ik weer losgelaten.
Klaar om het volgende te leren.
En zo kom ik telkens terug bij hetzelfde:
Blijven voelen.
Steeds opnieuw.
Hoe moeilijk het soms ook is.
