Daarmee bedoel ik dat we vaak meerdere keren hetzelfde voorval moeten meemaken voordat het besef komt: dit is niet oké voor mij.

Wanneer dat vaak genoeg gebeurt, groeit de drang om er iets aan te veranderen. Daarna kost het moeite en aandacht om het niet opnieuw op dezelfde manier te doen.

Dat is het moment waarop je bewust begint te letten op zulke situaties. Je wordt je steeds meer bewust van wat er gebeurt.

Dat is al een grote stap, al ben je nog niet meteen bij de verandering zelf.

Om tot echte verandering te komen, moet je de situatie bewust beleven en er een andere invulling aan geven. Over die nieuwe invulling kan je nadenken.

Bijvoorbeeld.

Je collega’s vragen altijd aan jou om een shift over te nemen. Je wordt daar stilaan moe van, omdat het jouw planning telkens in de war brengt. Ondertussen begint het je te storen en wil je er iets aan veranderen.

Maar hoe doe je dat?

Je wil dit niet meer. Alleen herkennen onze hersenen het woord ‘niet’ niet goed. Daarom is het belangrijk dat je formuleert wat je wel wil.

Wanneer je opnieuw die vraag krijgt, kan je jezelf eerst wat tijd geven. Je kan bijvoorbeeld zeggen:

“Dat check ik even in mijn agenda. Ik laat je ten laatste overmorgen iets weten.”

Nu heb je tijd om na te denken.

Geef je opnieuw toe, zoals altijd?
Of kom je voor jezelf op en zeg je dat je het deze keer niet doet en dat ze misschien een andere collega kunnen vragen?

Klaar.

Zonder je te moeten verantwoorden.

Dat mag en dat kan.

Of je legt eenvoudig uit dat het jouw planning telkens in de war brengt en dat je het daarom voortaan anders aanpakt.

Hou er wel rekening mee dat je collega het misschien opnieuw zal proberen. Ook voor hem of haar betekent dit een verandering, en verandering kost moeite.

Er wordt wel eens gezegd dat je drie maal zeven keer nodig hebt om echte verandering door te voeren.

Ik besef dat dit moeite en volharding vraagt. Het vraagt ook dat je bewust blijft en dicht bij jezelf.

Voor heel wat mensen is dat niet altijd eenvoudig.

En toch heeft iedereen wel iets waar hij of zij mee worstelt.

C’est la vie.

Het leven gaat snel, zo ervaar ik dat althans.
En toch leren we langzaam.

We maken herhaaldelijk dezelfde fouten en stoten ons meer dan eens aan dezelfde steen.
We houden lang vast aan wat we kennen. Dat zal je zelf ook wel meer dan eens ervaren hebben.

Wij mensen zijn gewoontedieren. We doen al te vaak dingen zonder nadenken. We leven doorgaans op automatische piloot. Dat is eenvoudig en het levert ons iets op. Anders zouden we het niet blijven doen.

Er is soms veel tijd nodig om tot verandering te komen. We blijven al te vaak vasthouden aan oude gewoontes en gedragingen.

Hoe komt dat toch?

Eerst en vooral is het goed om te weten dat het op aarde traag gaat, zodat we de kans krijgen om te leren. Dat wordt wel eens ‘de aardse traagheid’ genoemd. Door deze traagheid krijg je meerdere kansen om iets te leren uit wat er gebeurt. Doe je dat niet, dan wordt ‘toeval’ vaak tegenval.

Het is namelijk zo dat je vóór je geboorte afspraken gemaakt hebt met je Gids om bepaalde lessen te leren, lessen die verbonden zijn met je levensopdracht. Het klinkt misschien vreemd, maar ergens diep vanbinnen weet je dat.

Alleen zitten we zo vaak in ons hoofd dat we dat innerlijke weten moeilijk kunnen terughalen.

Misschien ga je door deze blog bewuster leven en meer stilstaan bij wat je overkomt. Want neen, het is geen toeval. Het leven zit vol lessen, en die zijn niet altijd aangenaam.

Maar als je het leven bekijkt als één grote les, wordt het misschien iets gemakkelijker om te aanvaarden wat er op je pad komt. Je weet dan dat het zin heeft om stil te staan bij wat je overkomt.

Op die manier kom je tot inzicht.

Eens dat inzicht binnenkomt en je het ook werkelijk voelt, komt er verandering in je leven. Je ziel leert namelijk door te voelen wat je meemaakt.

Dat leren voedt je ervaringen en je geweten.

Je herkent het misschien wel wanneer iemand zegt:
“Waarom moet mij dat altijd overkomen?”

Lees verder “Deel 2 Gewoontes veranderen”

“De weg naar jezelf begint altijd met twee eenvoudige stappen: stil worden en voelen.”