Blog

Stilstaan bij hoe je wereld er vandaag uitziet, is geen evidentie. We staan op, leven ons leven en gaan weer slapen. We proberen te genieten. Al is dat genieten vaak tussendoor, want we hebben het druk.

Wat is genieten?

Misschien kan je zelfs genieten van verandering. Of misschien heb je er een hekel aan.

Besef en weet dat jij en iedereen elke dag verandert, een heel klein beetje. Je bent niet meer dezelfde als gisteren. Je wordt ouder. Dat op zich is al veranderen. Iedereen rond je wordt een dagje ouder, waardoor hij of zij mee verandert.

Deze veranderingen samen zijn niet te onderschatten. Al zijn ze behapbaar, het is te doen.

Misschien kijk je nu anders naar verandering?

We hebben het eerder al gehad over de veranderingen die geweest zijn. Veranderingen die je leven mee bepaald hebben. Nu wil ik het hebben over de toekomst.

Welke veranderingen heb jij nodig? Bij jezelf, wel te verstaan.

Ik heb gemerkt bij mijn klanten dat er veel veranderd is na 2020. Bij iedereen, ook bij mezelf. Ook in m’n gezin, bij mijn familie, buren enzovoort. We hebben deze veranderingen van de laatste twee jaar ondergaan, willen of niet.

Heeft deze verandering het gewenste effect gehad? Of zijn we terug bezig met onze ratrace?

Ik merk bij heel wat ondernemers dat er ontzettend veel veranderd is bij mensen. Ondernemers die werken met personeel en rechtstreeks contact hebben met klanten stellen vast dat iedereen veel minder kan verdragen, sneller op z’n paard zit.

Klanten zijn niet alleen mondiger geworden. Ze zijn soms zelfs agressief en permitteren zich het onmogelijke. Als personeel of zelfs als buitenstaander mag je niemand aanspreken dat iets niet zo hoort of dat iets niet oké is. Als je niet oppast, krijg je de volle lading.

Personeel zal veel sneller aangeven dat ze iets niet doen of dat ze deze werkuren niet zullen opdagen. Ook al staat het zwart op wit in een contract.

Als we hierbij stilstaan: vind je dit oké?

Wat ervaar je zelf? Waarin ben jij veranderd?

Is er straks weer iets nodig zodat we met de voetjes op de grond staan?

Hebben we met z’n allen weer even een flinke shock nodig om te beseffen dat we te veel eisen stellen aan anderen?

Als je het mij vraagt, stellen we vooral te veel eisen aan onszelf. We verwachten het onmogelijke. Dat brengt stress. Deze stress moet er ergens uit.

Als je niet of te weinig stilstaat bij jezelf, zal je deze stress uitwerken op anderen.

Genoeg voor vandaag.