Stil staan, …
Als het leven stilvalt, wat gebeurt er dan?
Over ondernemen, stilte, innerlijke groei en de samenwerking met je ziel.
Ik zit achter mijn computer en bekijk de financiële invulbladen van mijn zaak. Cijfers, inkomsten, uitgaven en verwachtingen. Zaken die nu eenmaal bij het ondernemerschap horen.
En plots voel ik iets vreemds. Maar terwijl ik hiermee bezig ben, besluit ik over te schakelen naar schrijven.
Waarom?
‘Voel maar, Johan. Voel maar.’ Zegt Djuul.
Het gevoel zit voornamelijk links in mijn borst, arm, nek en hoofd. Geen verlamming, maar eerder een gevoel van terughoudendheid. Alsof iets me tegenhoudt.
Onlangs zei Ann nog tegen me dat ik misschien wat meer reclame moest maken. Via LinkedIn bijvoorbeeld, of andere kanalen. Mijn praktijk meer onder de aandacht brengen, zodat mensen me gemakkelijker kunnen vinden.
Maar vreemd genoeg voelde dat niet goed. Het zei me niets.
Niet omdat ik niet vooruit wil. Integendeel!
Ik geniet van de rust en de stilte, maar tegelijkertijd wil ik mijn zaak verder uitbouwen. Er moeten ook inkomsten zijn. Want hoe mooi mijn werk als coach ook is, de financiële kant van het ondernemerschap blijft een realiteit.
En eerlijk? Op dat vlak loopt het momenteel niet zoals ik zou willen.
Toch besef ik dat ik die stilte nodig heb. Zoals zo vaak in mijn leven.
Stilte om te voelen wat er is. Om gebeurtenissen te verwerken, inzichten te laten binnenkomen en tot iets anders te komen.
Noem het transformatie, innerlijke groei of gewoon even stilstaan bij jezelf.
Ik heb ondertussen weer twee klanten die een afspraak hebben gemaakt, naast enkele klanten die nog regelmatig blijven komen. Dat doet deugd, maar die twee meer afspraken maken de zomer nog niet.
Dus stel ik de vraag die me bezighoudt:
Hoe moet het nu verder?
Wat als je zelf nog niet klaar was?
‘Johan, nu zal het snel genoeg veranderen. Je merkt toch dat oude klanten weer contact opnemen?’
Hoezo? En waarom nu?
‘Omdat je opnieuw toelaat dat ze komen. Je energie vertelt veel. Ook datgene wat je eigenlijk niet wilt.’
Die woorden zetten me aan het denken.
Wil dat dan zeggen dat ik er nu opnieuw klaar voor ben? Dat ik vanbinnen iets verwerkt heb waardoor ik weer opensta voor nieuwe afspraken?
Djuul vult aan: ‘Ja. Wanneer jij in overeenstemming met je ziel bent, verandert er iets in jou.’
Ho, wacht eens even!
Dus wanneer ik stilsta bij wat er gebeurt, wanneer ik voel en verwerk wat me bezighoudt, groei ik innerlijk?
En zodra ik klaar ben voor een volgende stap, verandert er ook iets in de manier waarop ik naar buiten treed?
‘Inderdaad. Omdat jij durft stil te staan bij wat er gebeurt en vooral bij het waarom. Je gaat naar de diepte en geeft jezelf de ruimte om te groeien. Zo kom je tot een volgend niveau in je ontwikkeling.’
Ik was me al langer bewust van de verbinding tussen stilte, rust, verwerking, diepgang en het gevoel weer klaar te zijn.
Maar nu wordt het zo letterlijk beschreven.
En het raakt me. Ik neem de tijd om dit verder te laten binnen komen. Dit voelt in zekere mate aangenaam, want zeker niet alles wat ik voel, voelt goed.
Ondernemen is ook groeien als mens
Mag ik daar iets aan toevoegen, Djuul?
Ik denk dat elke ondernemer, bewust of onbewust, tijdens het ondernemen ook zichzelf tegenkomt.
Je begint misschien een zaak vanuit een droom, een passie of een talent. Je wilt iets betekenen voor anderen, iets opbouwen of financieel onafhankelijk worden.
Maar onderweg kom je jezelf tegen.
Je angsten. Je onzekerheden. Je verwachtingen. Je behoefte aan erkenning. De drang om te bewijzen dat je het kunt. Gezien of gehoord te worden.
En natuurlijk ook de mooie dingen. Het vertrouwen dat groeit, de voldoening wanneer iets lukt en de mensen die je pad kruisen.
Toch merk ik dat het vaak de moeilijke momenten zijn die ons écht doen stilstaan.
Wanneer alles goed gaat, stellen we ons minder vragen.
Maar wat als het stilvalt?
Wanneer klanten wegblijven, inkomsten teruglopen, een relatie moeilijk wordt of het leven niet loopt zoals je verwacht?
Dan wordt het plots een ander verhaal.
‘Jazeker, Johan. Je weet dat een goed gevoel mensen vaak minder tot nadenken aanzet dan een moeilijk gevoel. Zeker wanneer alles stilvalt. Dan zitten mensen met hun handen in het haar.’
‘Wat jij geleerd hebt, is voelen EN verwerken. Niet meteen weglopen van wat onaangenaam is, maar het toelaten en onderzoeken.
Wat vertelt dit gevoel jou?
Waarom raakt het je?
Wat mag er veranderen in jezelf?’
En daar zit volgens mij een bijzonder belangrijke sleutel.
Niet alles wat stilstaat, staat werkelijk stil
We leven in een maatschappij waarin vooruitgaan vaak gelijkstaat aan doen.
Meer werken. Meer verdienen. Meer klanten. Meer bereiken. Meer zichtbaar zijn.
Maar wanneer staan we nog stil bij wat al dat doen met ons doet?
Wanneer vragen we ons af of de richting waarin we bewegen nog wel bij ons past?
Misschien is stilstaan soms precies wat nodig is om weer vooruit te kunnen.
Niet door onze verantwoordelijkheden te ontlopen, maar door bewuster te worden van wat ons vanbinnen bezighoudt.
Ik kijk ook naar de mensen die ik coach.
Sommigen komen al jarenlang bij me. Ze hebben nog steeds uitdagingen, moeilijke momenten en problemen. Het leven wordt niet plots een zorgeloos bestaan.
Maar er verandert wel iets.
Ze leren zichzelf beter kennen. Ze durven anders naar situaties kijken. Ze ontdekken waarom bepaalde gebeurtenissen hen zo diep raken.
En vooral: ze leren hun gevoelens toe te laten in plaats van er voortdurend tegen te vechten.
‘Kijk maar naar je klanten, Johan. Je zei het deze week zelf nog: ze blijven groeien. Ondanks de problemen die ze tegenkomen, kunnen ze steeds meer genieten van het leven. Net omdat ze leren voelen, toelaten en verwerken. En jij mag hen daarbij begeleiden. Mooi toch?’
Ja, Djuul. Dat is mooi.
Misschien is dat ook wel de essentie van mijn werk.
“Niet mensen vertellen hoe ze moeten leven, maar hen begeleiden om dichter bij zichzelf te komen.”
Van denken en doen naar voelen
Voor mezelf wordt het steeds duidelijker dat denken en doen belangrijk zijn, maar dat voelen minstens evenveel aandacht verdient.
Ook als ondernemer.
Want een onderneming heeft natuurlijk een plan nodig, klanten, inkomsten en beslissingen. Dat verdwijnt niet omdat je met persoonlijke groei bezig bent.
Maar de mens achter die onderneming verdient evenveel aandacht.
Wie ben ik wanneer het even niet lukt?
Waarom raakt een tegenslag me zo hard?
Handel ik vanuit vertrouwen of vanuit angst?
En durf ik mezelf de tijd te geven om te voelen wat er werkelijk speelt?
Die vragen zijn niet alleen voor ondernemers.
Ze gelden evengoed voor ouders, partners, werknemers, mantelzorgers en iedereen die onderweg is in het leven.
Misschien hoeven we niet altijd onmiddellijk een oplossing te vinden.
Misschien ‘mogen’ we eerst begrijpen waarom iets ons raakt.
En misschien ontstaat precies daar de ruimte voor verandering.
En nu?
Ik kijk opnieuw naar mijn financiële invulbladen.
De cijfers zijn niet veranderd door dit gesprek. Mijn verantwoordelijkheden evenmin.
Maar mijn kijk erop wel.
Ik besef opnieuw dat vooruitgaan niet uitsluitend betekent dat ik voortdurend iets moet ondernemen.
Soms vraagt groei om actie. Soms om rust. En soms om de moed om te voelen wat je liever niet wilt voelen.
Het ene sluit het andere niet uit.
Misschien ligt de kunst erin om te ontdekken wanneer het tijd is om te doen en wanneer het tijd is om stil te staan.
Want niet elke stilte is leegte. Soms is het precies de plaats waar iets nieuws in jezelf ontstaat.
En jij?
Wanneer jouw leven even stilvalt, probeer je dan zo snel mogelijk weer vooruit te gaan? Of durf je ook eens stil te staan bij wat die stilte jou wil vertellen?
Johan Steenberghs
Ook al merk ik dat er nog veel meer op komst is, kan ik nu weer stilaan verder.
