Maand: juni 2023

Verandering


Wie weet kijk jij ondertussen al uit naar de volgende blog?

Heb je, zonder het te beseffen, al een vast moment van lezen gevonden?

Helemaal oké, zou ik zeggen. Laat het gebeuren.

Voelt het goed? Dan is het prima.

Je kan ook je tijd op Facebook of Instagram doorbrengen.

Maar brengt dat evenveel op als het lezen van deze blog?

Deze blog neemt je mee in je eigen wereld en laat je kijken naar de wereld van de ander. Met het lezen van deze blog zal je langzaam maar zeker inzicht krijgen in wie je bent.

Je zal steeds beter beseffen wat je nodig hebt om je goed te voelen. Je zal steeds beter kunnen aangeven wat je nodig hebt.

Als je je overgeeft aan dit proces van verandering, zal dit langzaam met jou mee veranderen, zonder dat je daar ruzie voor hoeft te maken.

En laten we eerlijk zijn, dat is toch het meest aangenaam.

Veranderen doe je niet zomaar, dat heeft een reden.

Als we kijken naar de laatste jaren, is er op zeer korte tijd veel veranderd. Van 18 maart 2020 tot ongeveer twee jaar later hebben we heel wat doorstaan. Willen of niet, er is wat veranderd. Veel of weinig, dat beslis je zelf maar.

Ook bij onszelf is er wat veranderd.

Daarom is het goed stil te staan bij verandering. Dat doe jij nu: stilstaan bij je eigen verandering, hier en nu. Daarbij creëer jij je eigen toekomst.

Waar ben jij sinds maart 2020 in veranderd?

Bespreek het eens met iemand. Je partner, vriend of vriendin, collega …

Misschien heb je iemand gevonden die deze blog ook leest, zodat jullie van gedachten kunnen wisselen?

Noteer de belangrijkste veranderingen van het laatste jaar in je dagboek of schrift.

Deel 2: Gewoontes veranderen  

Daarmee bedoel ik dat we vaak meerdere keren hetzelfde voorval moeten meemaken voordat het besef komt: dit is niet oké voor mij.

Wanneer dat vaak genoeg gebeurt, groeit de drang om er iets aan te veranderen. Daarna kost het moeite en aandacht om het niet opnieuw op dezelfde manier te doen.

Dat is het moment waarop je bewust begint te letten op zulke situaties. Je wordt je steeds meer bewust van wat er gebeurt.

Dat is al een grote stap, al ben je nog niet meteen bij de verandering zelf.

Om tot echte verandering te komen, moet je de situatie bewust beleven en er een andere invulling aan geven. Over die nieuwe invulling kan je nadenken.

Bijvoorbeeld.

Je collega’s vragen altijd aan jou om een shift over te nemen. Je wordt daar stilaan moe van, omdat het jouw planning telkens in de war brengt. Ondertussen begint het je te storen en wil je er iets aan veranderen.

Maar hoe doe je dat?

Je wil dit niet meer. Alleen herkennen onze hersenen het woord ‘niet’ niet goed. Daarom is het belangrijk dat je formuleert wat je wel wil.

Wanneer je opnieuw die vraag krijgt, kan je jezelf eerst wat tijd geven. Je kan bijvoorbeeld zeggen:

“Dat check ik even in mijn agenda. Ik laat je ten laatste overmorgen iets weten.”

Nu heb je tijd om na te denken.

Geef je opnieuw toe, zoals altijd?
Of kom je voor jezelf op en zeg je dat je het deze keer niet doet en dat ze misschien een andere collega kunnen vragen?

Klaar.

Zonder je te moeten verantwoorden.

Dat mag en dat kan.

Of je legt eenvoudig uit dat het jouw planning telkens in de war brengt en dat je het daarom voortaan anders aanpakt.

Hou er wel rekening mee dat je collega het misschien opnieuw zal proberen. Ook voor hem of haar betekent dit een verandering, en verandering kost moeite.

Er wordt wel eens gezegd dat je drie maal zeven keer nodig hebt om echte verandering door te voeren.

Ik besef dat dit moeite en volharding vraagt. Het vraagt ook dat je bewust blijft en dicht bij jezelf.

Voor heel wat mensen is dat niet altijd eenvoudig.

En toch heeft iedereen wel iets waar hij of zij mee worstelt.

C’est la vie.

Deel 1: Gewoontes veranderen

Het leven gaat snel, zo ervaar ik dat althans.
En toch leren we langzaam.

We maken herhaaldelijk dezelfde fouten en stoten ons meer dan eens aan dezelfde steen.
We houden lang vast aan wat we kennen. Dat zal je zelf ook wel meer dan eens ervaren hebben.

Wij mensen zijn gewoontedieren. We doen al te vaak dingen zonder nadenken. We leven doorgaans op automatische piloot. Dat is eenvoudig en het levert ons iets op. Anders zouden we het niet blijven doen.

Er is soms veel tijd nodig om tot verandering te komen. We blijven al te vaak vasthouden aan oude gewoontes en gedragingen.

Hoe komt dat toch?

Eerst en vooral is het goed om te weten dat het op aarde traag gaat, zodat we de kans krijgen om te leren. Dat wordt wel eens ‘de aardse traagheid’ genoemd. Door deze traagheid krijg je meerdere kansen om iets te leren uit wat er gebeurt. Doe je dat niet, dan wordt ‘toeval’ vaak tegenval.

Het is namelijk zo dat je vóór je geboorte afspraken gemaakt hebt met je Gids om bepaalde lessen te leren, lessen die verbonden zijn met je levensopdracht. Het klinkt misschien vreemd, maar ergens diep vanbinnen weet je dat.

Alleen zitten we zo vaak in ons hoofd dat we dat innerlijke weten moeilijk kunnen terughalen.

Misschien ga je door deze blog bewuster leven en meer stilstaan bij wat je overkomt. Want neen, het is geen toeval. Het leven zit vol lessen, en die zijn niet altijd aangenaam.

Maar als je het leven bekijkt als één grote les, wordt het misschien iets gemakkelijker om te aanvaarden wat er op je pad komt. Je weet dan dat het zin heeft om stil te staan bij wat je overkomt.

Op die manier kom je tot inzicht.

Eens dat inzicht binnenkomt en je het ook werkelijk voelt, komt er verandering in je leven. Je ziel leert namelijk door te voelen wat je meemaakt.

Dat leren voedt je ervaringen en je geweten.

Je herkent het misschien wel wanneer iemand zegt:
“Waarom moet mij dat altijd overkomen?”

Lees verder “Deel 2 Gewoontes veranderen”

“De weg naar jezelf begint altijd met twee eenvoudige stappen: stil worden en voelen.”

Sta eens stil bij wat je denkt, doet , voelt

Mijn gevoel, mijn wijsheid …

We komen er nog wel op terug.

Hoe zie ik deze blog?
Zoals ik al eerder heb aangegeven, deel ik veel uit mijn ervaringen die ik gedurende twintig jaar heb mogen opbouwen. Ook eigen ervaringen wil ik graag met je delen. Ik ben iemand die zoekt, met vallen en opstaan. Ik besef dat ik dit zoeken nodig heb om voldoening te halen uit mijn leven.

Ik zoek uit welke spelregels van het leven voor mij belangrijk zijn en welke niet. Ik heb gemerkt dat bepaalde spelregels mij door de maatschappij opgelegd worden. Andere regels werden me door mijn opvoeders aangeleerd.

Een deel van deze spelregels werkt, is goed voor mij, past bij mij. Andere van deze regels werken tijdelijk. Waarschijnlijk omdat ik deze regels ontgroeid ben?

Nog andere regels heb ik zelf uit te zoeken, met vallen en opstaan. Tijdens dit uitzoeken maak ik fouten en doe ik soms mensen pijn. Dat is zo.

Ik prijs mezelf gelukkig dat ik niet bewust fouten maak of pijn doe. Maar door uit te zoeken wat ik nodig heb in mijn leven, gebeurt dit soms.

Waarschijnlijk zal je jezelf herkennen in dit zoeken, al ben je er niet bewust mee bezig.

Sta eens stil bij je verlof. Plan je dit op voorhand? Misschien plan je alles tot in de puntjes, of ben je eerder iemand die een rugzak of valies neemt en vertrekt naar een klein hotel dat je enkele dagen op voorhand boekte?
Heb je zekerheid nodig, houvast? Moet je zeker weten dat er wifi is in het hotel en aan het zwembad? Of maakt het niet veel uit en zie je wel? Heb je niet de behoefte om alles op voorhand te weten?

Hierin merk je twee verschillen. Je bent meer het één of het ander en dat is uitermate belangrijk voor je. Zo zitten we in elkaar. En ook dat is oké.

Ik zal dus voornamelijk eigen ervaringen delen. Mag ik het ‘wijsheid’ noemen? Mijn wijsheid.

Door uit te zoeken welke ervaringen goed voelden, deed ik wijsheid op. Door fouten te maken, deed ik wijsheid op. Het één voelde goed en het ander … deed soms pijn. Dat zou ik zo vlug mogelijk willen vergeten.

Heb jij dat ook, dat je niet graag een blunder maakt? Dat gevoel dat je voor aap staat?

Misschien herinner je je nu wel een voorval waarin je voor aap stond. Je was beschaamd, je voelde je verlegen, je kon door de grond zakken.

Probeer dit gevoel voor jezelf eens te omschrijven. Door dit te doen, kom je dichter bij jezelf.

Volgende blog, meer van dit. Of iets anders?

“Wie durft te voelen, vindt uiteindelijk zijn weg naar zichzelf.”

Denken doen voelen

Hoe kom je vooruit in je leven?

Je hebt na de vorige blog bewust ‘tijd gemaakt voor je gevoel’.
Zeer goed!


Het is in je leven “zeer belangrijk” dat je tijd maakt voor je gevoel.
Er is niemand, maar dan ook echt niemand die je kan vertellen of iets goed is voor jou of niet.

Ben je hierin nog niet mee, dat geeft niet?
Doe je wat je doet graag voor anderen? Houden zo, voorlopig althans.
Misschien ga je stilaan beseffen dat je er geen voldoening meer uit haalt?

Zoals ik al eerder aanhaalde, bewust worden doe je stap voor stap.
Heb je er binnen x-aantal tijd nog steeds voldoening mee om voor anderen te zorgen, dan is dat prima.
Dan ben je iemand die graag voor anderen zorgt en daaruit leert.

In het leven groeien we, allemaal.
Groeien is wijsheid opdoen.
Soms hebben we een fout meerdere keren te herhalen voor we ‘beseffen’ dat we fout bezig zijn. Dat is nu één keer in het leven.

Of ik nog fouten maak? Jazeker, dat kan niet anders, dat besef ik me al te goed.
En toch, maakt niemand graag fouten. Zeker geen grote fouten!
Je zal hoogst waarschijnlijk schrijffouten tegenkomen in deze blogs. Schrijven, het is niet mijn sterkte. En toch kan het me niet weerhouden om deze blog te schrijven omdat ik ervan geniet, mijn kennis te delen met anderen.

Een oefening:

Sta eens stil met een fout die je gemaakt hebt of kies een moment dat je gelogen hebt tegen iemand.
Ga nu naar je gevoel.
Misschien voel je niet onmiddellijk iets, dat kan.
Stel je voor dat de ander dit met jou gedaan heeft of dat de ander tegen jou gelogen heeft.
Ga nu eens voelen bij jezelf.

Hoe voelt dat?
Wat voel je?
Knijpt je maag langzaam dicht?
Krijg je spanning in je schouders?
Denk er eens over na en neem (Doen) deze situatie volgende keer anders aan. Je zal jezelf een plezier doen en waarschijnlijk de ander ook. Let daarna opnieuw op je eindgevoel!

Kijk eens naar de foto, herken je het stilaan?
Denken – Doen – Voelen
Neem de tekening op in je geheugen.

Kom vooruit in het leven

Stilte leren maken

Een dag zoals een andere.
Of toch niet?

Als je de blogs tot nu toe gelezen hebt, ben je je stilaan bewuster aan het worden van jezelf.

Misschien merk je het nog niet zo duidelijk.
Misschien wel.

Maar als je bereid bent om te leren, gebeurt er altijd iets.

Laat het gebeuren.

Bijleren komt stap voor stap.
Iedereen leert op zijn eigen tempo.

Ook jij.

Door bewust tijd te maken voor jezelf verandert er iets.

Misschien een klein beetje.
Misschien meer dan je denkt.

Sluit je ogen…

Adem rustig in en uit.

Voel even bij jezelf.

Hoe zit je er nu bij?

Zit je rustig?
Of voel je spanning in je schouders?

Blijven je gedachten maar komen?
Of wordt het stil in je hoofd?

Wat denk je?

En…

Wat voel je?

Dank je wel dat je opnieuw even tijd nam voor jezelf.

Wie weet hou je vol en ontdek je de komende maanden nog veel meer over jezelf.

Dank je wel.

Misschien zet je morgen opnieuw een kleine stap.

“De weg naar jezelf begint altijd met twee eenvoudige stappen: stil worden en voelen.”

meditatie
In stilte … ogen dicht

Negatieve gedachten

Wat nu zeker belangrijk is, meer dan ooit, is leren voelen wat iets met je doet en of het nog langer bij je hoort. Anders is het belangrijk om er afscheid van te nemen.

Bijvoorbeeld: “Ik heb vaak negatieve gedachten” of “Ik ben pessimistisch ingesteld.” Daarbij hoef je geen negatief persoon te zijn, maar je gedachten zijn wel vaak: “Och, dat kan niet” of “Niks voor mij” of “Ja ja, allemaal goed en wel, maar daar ben ik te oud voor.”

Hoor je dat stemmetje in je hoofd?

Let op je gedachten. Sta er eens bij stil. Zo word je je nog meer bewust van wat er in je hoofd omgaat. Laat dat kleine stemmetje maar eens goed ratelen en luister ernaar.

Schrijf die gedachten eens neer.

Hou ze gedurende de dag bij op je gsm, die heb je vaak bij de hand. Maak er een notitie van en schrijf die notities op een moment van de dag over in je schrift, bij je andere gedachten.

Op deze manier krijg je zicht op veel van je gedachten. Al die gedachten onthouden, zo zitten we niet in elkaar. We vergeten ze om onszelf overeind te houden. Een soort overlevingsmechanisme, kan je zeggen.

Sta nu stil bij wat je allemaal hebt opgeschreven en voel wat het met je doet.

Voelt het goed of toch niet?

Neem je tijd. Let op je ademhaling en ga voelen in je buik, je borst, je schouders, enzovoort. Maak hier voldoende tijd voor.

Voeg daarna voor jezelf een ‘STOP’-woord toe.

Besef je dat je opnieuw die gedachte hebt, zeg dan “stop” tegen jezelf. Dat kan nu, omdat je je bewust bent van je gedachten.

Gewoon: “stop”.

Let op je ademhaling. Misschien versnelt die omdat je even in stress gaat. Laat je ademhaling weer vertragen. Dit kan je doen door bijvoorbeeld heel bewust en langzamer te ademen.

“Wie durft te voelen, vindt uiteindelijk zijn weg naar zichzelf.”

Innerlijk veranderen
Innerlijk veranderen
Je notities bij een blog

Grenzen voelen en aangeven

Hallo, …

Knap dat je er weer bent.

Het is voldoende dat je tijd neemt, durft te nemen. Al is het maar enkele minuten.

Bewust worden doe je niet van vandaag op morgen of door één boek te lezen. Het is een proces. Gelukkig helpt deze blog je hierbij.

Tip:

Heb je er al eens aan gedacht om een dagboek bij te houden naast deze blog? Je hoeft niet veel te schrijven, enkel waar jij over nadenkt, wat je opvalt en wat je voelt.

Schrijf een datum bij je notities. Door de datum erbij te noteren, krijg je zicht op je eigen ontwikkeling. Terugkijken in je dagboek mag. Dat motiveert zelfs.

Een voorbeeld:

Je wordt soms overdonderd door anderen en je geeft daardoor niet tijdig je grenzen aan.

Door deze blog te volgen, ga je je bewust worden van wat je doet.

‘Je geeft te laat je grenzen aan.’

Je weet nu al dat je dit ‘niet meer’ wil.

Zo kan het niet meer verder, heb je al vaker gedacht.

Door deze blog te lezen en stil te staan bij wat je ‘niet meer’ wil, kom je erachter wat je wel wil.

Als je je soms leeg of ambetant voelt zijn is het goed om er bij stil te staan. Er is waarschijnlijk iets of iemand die je persoonlijke grens overschrijdt? Dat voelen is een eerste stap, daarna ga je rond je kijken of soms weet je van waar het komt. Daarbij kan je wegstappen of letterlijk vragen of de ander wat afstand wil bewaren.

Zeker voor mensen die hieraan gevoelig zijn is het belangrijk om je persoonlijke ruimte goed te bewaken en indien nodig afstand te nemen. Anders voel je je tegen de middag of avond helemaal moe en leeg. Dat kan je voorkomen als je voor jezelf leert opkomen en van tijd tot tijd afstand durft nemen.

Zo kan het ook zijn dat je tijdens je middag pauze behoefte hebt om even alleen te zijn?

Wat ook deugd kan doen is een frissen neus halen tijdens een korte wandeling. Indien je dit samen doet kan je aangeven om dit in stilte te doen. Zo kan je na je pauze weer met frisse energie aan de slag en zal je ’s avonds minder moe voelen.

Formuleer wat je ‘wel wil’.

‘Ik geef tijdig mijn grenzen aan.’

Sta stil bij wat je noteerde. Sluit je ogen en probeer je voor te stellen dat het zo is.

Hoe voelt dat?

Lukt dit niet onmiddellijk, zoek dan een antwoord dat je meteen kan geven waardoor je tijd krijgt om na te denken.

Bijvoorbeeld: herhaal de vraag.
“Je vraagt of ik dit voor jou wil doen?”

Antwoord:
“Ik kijk na of ik daar tijd voor heb. Ik laat het je binnen 30 minuten weten.”

Je weet dat je het ‘niet meer’ wil doen.

Nu kan je je voorbereiden op de mededeling dat je dit niet zal doen.

Heb je hierbij een goed of slecht gevoel? Het is allebei oké.

Dat je tijd maakt voor verandering en voor je gevoel, is het allerbelangrijkste.

Ik ervaarde steeds meer innerlijke rust door tijd vrij te maken voor mezelf. Even zitten en voor me uit staren, of mijn ogen sluiten met een rustig muziekje, terwijl ik op mijn ademhaling let.

Ik werd me steeds meer bewust van mezelf.

Heerlijk!

“De weg naar jezelf begint altijd met twee eenvoudige stappen: stil worden en voelen.”

Denken – Doen – Voelen

Je hebt na de vorige blog bewust tijd gemaakt voor je gevoel.

Zeer goed!

Het is in je leven zeer belangrijk dat je tijd maakt voor je gevoel. Er is niemand, maar dan ook echt niemand, die je kan vertellen of iets goed is voor jou of niet.

Ben je hierin nog niet mee? Dat geeft niet.

Doe je wat je doet graag voor anderen? Hou dat zo, voorlopig althans.

Misschien ga je stilaan beseffen dat je er geen voldoening meer uit haalt.

Zoals ik al eerder aanhaalde: bewust worden doe je stap voor stap.

Heb je er binnen een aantal tijd nog steeds voldoening in om voor anderen te zorgen, dan is dat prima. Dan ben je iemand die graag voor anderen zorgt en daaruit leert.

In het leven groeien we, allemaal.

Groeien is wijsheid opdoen.

Soms moeten we een fout meerdere keren herhalen voor we beseffen dat we fout bezig zijn. Dat is nu één keer zo in het leven.

Of ik nog fouten maak? Jazeker, dat kan niet anders. Dat besef ik me al te goed.

En toch, niemand maakt graag fouten. Zeker geen grote fouten!

Je zal hoogst waarschijnlijk schrijffouten tegenkomen in deze blogs. Schrijven, het is niet mijn sterkte. En toch kan het me niet weerhouden om deze blog te schrijven, omdat ik ervan geniet mijn kennis te delen met anderen.

Een oefening:

Sta eens stil bij een fout die je gemaakt hebt. Of heb je iets fout gezegd tegen iemand?

Ga hierbij eens naar je gevoel.

Misschien voel je niet onmiddellijk iets. Dat kan.

Stel je voor dat de ander dit met jou gedaan heeft of dit tegen jou gezegd heeft.

Hoe voelt dat?

Wat voel je?

Knijpt je maag langzaam dicht?

Krijg je spanning in je schouders?

Neem deze situatie de volgende keer anders aan. Je zal jezelf een plezier doen en waarschijnlijk de ander ook. Let op je eindgevoel!

Kijk eens naar de foto. Herken je het stilaan?

Denken – Doen – Voelen

Neem de tekening op in je geheugen.

P.S. een dagboek kan ook een eenvoudig, groot of klein schrift zijn.

“Wie durft te voelen, vindt uiteindelijk zijn weg naar zichzelf.”

Zittend bij het vuur.

Je gevoel als richtingaanwijzer 

Je hebt na de vorige blog bewust tijd gemaakt voor je gevoel.

Misschien voelde het goed.
Misschien voelde het minder goed.

Wat dacht je op dat moment?

En heb je daarna ook actie ondernomen?

Als dat zo is, dan kom je opnieuw uit bij je gevoel.
En dat is prima.

Voelt het goed, dan heb je waarschijnlijk de juiste actie ondernomen.
Voelt het nog niet goed, sta dan even stil bij wat je gedaan hebt en kijk of je je gedrag kan bijsturen.

En ga opnieuw voelen.

Blijf dat doen tot je merkt dat je eindgevoel goed zit.

Zo kom je stap voor stap vooruit in het leven.

Het is een eenvoudige beweging:

Denken – Doen – Voelen – Denken – Doen – Eindgevoel

Iedereen vertrekt daarbij vanuit zijn eigenheid.
Afhankelijk van welk type mens je bent, zal je ergens anders in die beweging beginnen.

Belangrijk is dat je er bewust tijd voor maakt.

Maak er een gewoonte van:
Denken – Doen – Voelen.

Langzaam maar zeker zal je het gevoel krijgen dat je je leven meer in eigen handen hebt.

Dat jij aan het stuur zit.

Dat klinkt logisch.

Maar is dat ook zo?

Zittend bij het vuur.
Kampvuur

Denk aan je notities 😉