Negatieve gedachten

Wat nu zeker belangrijk is, meer dan ooit, is leren voelen wat iets met je doet en of het nog langer bij je hoort. Anders is het belangrijk om er afscheid van te nemen.

Bijvoorbeeld: “Ik heb vaak negatieve gedachten” of “Ik ben pessimistisch ingesteld.” Daarbij hoef je geen negatief persoon te zijn, maar je gedachten zijn wel vaak: “Och, dat kan niet” of “Niks voor mij” of “Ja ja, allemaal goed en wel, maar daar ben ik te oud voor.”

Hoor je dat stemmetje in je hoofd?

Let op je gedachten. Sta er eens bij stil. Zo word je je nog meer bewust van wat er in je hoofd omgaat. Laat dat kleine stemmetje maar eens goed ratelen en luister ernaar.

Schrijf die gedachten eens neer.

Hou ze gedurende de dag bij op je gsm, die heb je vaak bij de hand. Maak er een notitie van en schrijf die notities op een moment van de dag over in je schrift, bij je andere gedachten.

Op deze manier krijg je zicht op veel van je gedachten. Al die gedachten onthouden, zo zitten we niet in elkaar. We vergeten ze om onszelf overeind te houden. Een soort overlevingsmechanisme, kan je zeggen.

Sta nu stil bij wat je allemaal hebt opgeschreven en voel wat het met je doet.

Voelt het goed of toch niet?

Neem je tijd. Let op je ademhaling en ga voelen in je buik, je borst, je schouders, enzovoort. Maak hier voldoende tijd voor.

Voeg daarna voor jezelf een ‘STOP’-woord toe.

Besef je dat je opnieuw die gedachte hebt, zeg dan “stop” tegen jezelf. Dat kan nu, omdat je je bewust bent van je gedachten.

Gewoon: “stop”.

Let op je ademhaling. Misschien versnelt die omdat je even in stress gaat. Laat je ademhaling weer vertragen. Dit kan je doen door bijvoorbeeld heel bewust en langzamer te ademen.

“Wie durft te voelen, vindt uiteindelijk zijn weg naar zichzelf.”

Innerlijk veranderen
Innerlijk veranderen
Je notities bij een blog

Grenzen voelen en aangeven

Hallo, …

Knap dat je er weer bent.

Het is voldoende dat je tijd neemt, durft te nemen. Al is het maar enkele minuten.

Bewust worden doe je niet van vandaag op morgen of door één boek te lezen. Het is een proces. Gelukkig helpt deze blog je hierbij.

Tip:

Heb je er al eens aan gedacht om een dagboek bij te houden naast deze blog? Je hoeft niet veel te schrijven, enkel waar jij over nadenkt, wat je opvalt en wat je voelt.

Schrijf een datum bij je notities. Door de datum erbij te noteren, krijg je zicht op je eigen ontwikkeling. Terugkijken in je dagboek mag. Dat motiveert zelfs.

Een voorbeeld:

Je wordt soms overdonderd door anderen en je geeft daardoor niet tijdig je grenzen aan.

Door deze blog te volgen, ga je je bewust worden van wat je doet.

‘Je geeft te laat je grenzen aan.’

Je weet nu al dat je dit ‘niet meer’ wil.

Zo kan het niet meer verder, heb je al vaker gedacht.

Door deze blog te lezen en stil te staan bij wat je ‘niet meer’ wil, kom je erachter wat je wel wil.

Als je je soms leeg of ambetant voelt zijn is het goed om er bij stil te staan. Er is waarschijnlijk iets of iemand die je persoonlijke grens overschrijdt? Dat voelen is een eerste stap, daarna ga je rond je kijken of soms weet je van waar het komt. Daarbij kan je wegstappen of letterlijk vragen of de ander wat afstand wil bewaren.

Zeker voor mensen die hieraan gevoelig zijn is het belangrijk om je persoonlijke ruimte goed te bewaken en indien nodig afstand te nemen. Anders voel je je tegen de middag of avond helemaal moe en leeg. Dat kan je voorkomen als je voor jezelf leert opkomen en van tijd tot tijd afstand durft nemen.

Zo kan het ook zijn dat je tijdens je middag pauze behoefte hebt om even alleen te zijn?

Wat ook deugd kan doen is een frissen neus halen tijdens een korte wandeling. Indien je dit samen doet kan je aangeven om dit in stilte te doen. Zo kan je na je pauze weer met frisse energie aan de slag en zal je ’s avonds minder moe voelen.

Formuleer wat je ‘wel wil’.

‘Ik geef tijdig mijn grenzen aan.’

Sta stil bij wat je noteerde. Sluit je ogen en probeer je voor te stellen dat het zo is.

Hoe voelt dat?

Lukt dit niet onmiddellijk, zoek dan een antwoord dat je meteen kan geven waardoor je tijd krijgt om na te denken.

Bijvoorbeeld: herhaal de vraag.
“Je vraagt of ik dit voor jou wil doen?”

Antwoord:
“Ik kijk na of ik daar tijd voor heb. Ik laat het je binnen 30 minuten weten.”

Je weet dat je het ‘niet meer’ wil doen.

Nu kan je je voorbereiden op de mededeling dat je dit niet zal doen.

Heb je hierbij een goed of slecht gevoel? Het is allebei oké.

Dat je tijd maakt voor verandering en voor je gevoel, is het allerbelangrijkste.

Ik ervaarde steeds meer innerlijke rust door tijd vrij te maken voor mezelf. Even zitten en voor me uit staren, of mijn ogen sluiten met een rustig muziekje, terwijl ik op mijn ademhaling let.

Ik werd me steeds meer bewust van mezelf.

Heerlijk!

“De weg naar jezelf begint altijd met twee eenvoudige stappen: stil worden en voelen.”

Denken – Doen – Voelen

Je hebt na de vorige blog bewust tijd gemaakt voor je gevoel.

Zeer goed!

Het is in je leven zeer belangrijk dat je tijd maakt voor je gevoel. Er is niemand, maar dan ook echt niemand, die je kan vertellen of iets goed is voor jou of niet.

Ben je hierin nog niet mee? Dat geeft niet.

Doe je wat je doet graag voor anderen? Hou dat zo, voorlopig althans.

Misschien ga je stilaan beseffen dat je er geen voldoening meer uit haalt.

Zoals ik al eerder aanhaalde: bewust worden doe je stap voor stap.

Heb je er binnen een aantal tijd nog steeds voldoening in om voor anderen te zorgen, dan is dat prima. Dan ben je iemand die graag voor anderen zorgt en daaruit leert.

In het leven groeien we, allemaal.

Groeien is wijsheid opdoen.

Soms moeten we een fout meerdere keren herhalen voor we beseffen dat we fout bezig zijn. Dat is nu één keer zo in het leven.

Of ik nog fouten maak? Jazeker, dat kan niet anders. Dat besef ik me al te goed.

En toch, niemand maakt graag fouten. Zeker geen grote fouten!

Je zal hoogst waarschijnlijk schrijffouten tegenkomen in deze blogs. Schrijven, het is niet mijn sterkte. En toch kan het me niet weerhouden om deze blog te schrijven, omdat ik ervan geniet mijn kennis te delen met anderen.

Een oefening:

Sta eens stil bij een fout die je gemaakt hebt. Of heb je iets fout gezegd tegen iemand?

Ga hierbij eens naar je gevoel.

Misschien voel je niet onmiddellijk iets. Dat kan.

Stel je voor dat de ander dit met jou gedaan heeft of dit tegen jou gezegd heeft.

Hoe voelt dat?

Wat voel je?

Knijpt je maag langzaam dicht?

Krijg je spanning in je schouders?

Neem deze situatie de volgende keer anders aan. Je zal jezelf een plezier doen en waarschijnlijk de ander ook. Let op je eindgevoel!

Kijk eens naar de foto. Herken je het stilaan?

Denken – Doen – Voelen

Neem de tekening op in je geheugen.

P.S. een dagboek kan ook een eenvoudig, groot of klein schrift zijn.

“Wie durft te voelen, vindt uiteindelijk zijn weg naar zichzelf.”

Zittend bij het vuur.

Je gevoel als richtingaanwijzer 

Je hebt na de vorige blog bewust tijd gemaakt voor je gevoel.

Misschien voelde het goed.
Misschien voelde het minder goed.

Wat dacht je op dat moment?

En heb je daarna ook actie ondernomen?

Als dat zo is, dan kom je opnieuw uit bij je gevoel.
En dat is prima.

Voelt het goed, dan heb je waarschijnlijk de juiste actie ondernomen.
Voelt het nog niet goed, sta dan even stil bij wat je gedaan hebt en kijk of je je gedrag kan bijsturen.

En ga opnieuw voelen.

Blijf dat doen tot je merkt dat je eindgevoel goed zit.

Zo kom je stap voor stap vooruit in het leven.

Het is een eenvoudige beweging:

Denken – Doen – Voelen – Denken – Doen – Eindgevoel

Iedereen vertrekt daarbij vanuit zijn eigenheid.
Afhankelijk van welk type mens je bent, zal je ergens anders in die beweging beginnen.

Belangrijk is dat je er bewust tijd voor maakt.

Maak er een gewoonte van:
Denken – Doen – Voelen.

Langzaam maar zeker zal je het gevoel krijgen dat je je leven meer in eigen handen hebt.

Dat jij aan het stuur zit.

Dat klinkt logisch.

Maar is dat ook zo?

Zittend bij het vuur.
Kampvuur

Denk aan je notities 😉

zoeken

De innerlijke dialoog …

“Belangrijk is dat je stiltes durft inlassen en leert luisteren in de stilte.”

Net zoals nu.

Ik kan van alles gaan doen en toch maak ik bewust tijd om even stil te worden.

Ik ben alleen thuis. De hond ligt rustig. Enkel de vaatwasser maakt wat lawaai op de achtergrond.

Ik staar voor me uit en herlees flarden van enkele blogs. Ondertussen let ik op mijn ademhaling en vertraag ik bewust. Ik probeer mijn gedachten wat te laten afnemen, tot ik helemaal tot rust kom.

Dat duurt even.

En dan voel ik de verbinding met mezelf.

Af en toe popt er een gedachte op die ik niet mag vergeten. Die schrijf ik snel even op, zodat ik opnieuw rust kan vinden.

Vanuit die rust kom ik vanzelf bij mijn innerlijke dialoog.

“En nu…?”

Het is stil. En het blijft stil.

En toch weet ik dat die stilte me iets brengt. Wat precies, dat weet ik niet. Maar ik voel dat er iets gebeurt.

Ondertussen voel ik een zwaarte in mijn armen en een zwaarte in mijn buik. Ik laat het gewoon gebeuren.

Ik sluit mijn ogen om nog beter bij mezelf te kunnen voelen. De zwaarte in mijn armen verdwijnt langzaam terwijl ik merk dat ik wat moe word. Rond mijn maag blijft het gevoel aanwezig. Dat is de plek waar onze ziel zich huisvest.

Dan voelt mijn been wat vreemd. En dan dit. En dan dat.

Ik word me steeds meer bewust van wat er allemaal te voelen is in mijn lichaam. Ik laat het nog steeds gebeuren.

Alles wat ik voel, accepteer ik.

En dat brengt nog meer rust.

Een kwartier later open ik mijn ogen. Ik kijk rond mij en het lijkt alsof alles wat vertraagd is. Alles voelt goed.

Er hoeft niets. Helemaal niets.

Ik ben perfect gelukkig met deze verbinding met mezelf.

En dan hoor ik mijn gids.

“Dat is mooi, Johan. Dit is gelukkig zijn.”

Opnieuw wordt het stil.

Heel stil.

Ik sluit mijn ogen weer.

Mijn gids spreekt verder:

“Johan, stel je eens voor dat meer mensen dit zouden doen. Zouden ze dan niet gelukkiger zijn? Geluk is niet buiten jezelf te vinden, maar in jezelf. Met jezelf.”

De wereld is te ver doorgeschoten in het zoeken naar geluk buiten ons.

…

Stiltes inlassen …
Stiltes inlassen …

Waarom mensen blijven zoeken?

Zoekers en Vinders

Net voor je geboorte beslist je ziel of je als Zoeker of Vinder door het leven wil gaan.

Dat klinkt misschien wat vreemd als je het voor het eerst hoort. Toch merk ik in mijn werk als coach dat er duidelijk twee verschillende manieren zijn waarop mensen door het leven bewegen.

Als jij dit leest en je wil er meer van lezen, dan ben je hoogst waarschijnlijk een Zoeker.

Een Zoeker is iemand die zichzelf wil verbeteren in het leven. Iemand die zich vragen stelt. Vragen zoals:

Waarom leef ik?
Wat heb ik hier te leren?
Wat kan ik nog veranderen aan mezelf?

Zoekers voelen vaak een bepaalde onrust in zich. Niet per se een negatieve onrust, maar eerder een innerlijke drang om te groeien. Ze voelen dat er meer mogelijk is in hun leven en willen ontdekken wat dat precies is.

Ze blijven zoeken naar inzichten, naar antwoorden en naar manieren om zichzelf beter te begrijpen.

Het beste voorbeeld hiervan zag ik tijdens de Coronaperiode.

Veel ondernemers kregen het plots moeilijk. Hun zaak moest sluiten of ze mochten hun klanten niet meer ontvangen zoals vroeger. Voor velen was dat een zware periode.

Maar wat mij vooral opviel, waren de ondernemers die Zoekers zijn.

Zij gingen meteen op zoek naar oplossingen. Ze bleven niet bij de pakken zitten. Ze begonnen na te denken: Wat kan er wél?

Ik herinner me bijvoorbeeld een frituur waar klanten niet meer mochten aanschuiven om frieten af te halen. Voor veel mensen leek dat het einde van hun zaak.

Maar deze ondernemer dacht anders.

Hij had een bakfiets. En plots kreeg hij een idee: waarom niet met de bakfiets frieten aan huis leveren?

Het was een eenvoudig idee, maar het werkte.

Zo ontstonden er tijdens die periode ook veel nieuwe manieren van ondernemen. Online verkopen bijvoorbeeld is toen enorm gegroeid. Mensen zochten naar oplossingen en vonden nieuwe wegen.

Dat is typisch voor Zoekers.

Ze blijven zoeken. Ze blijven bewegen.

Een Vinder daarentegen staat anders in het leven.

Een Vinder past vaak toe wat hij uit vorige levens al geleerd heeft. Hij voelt minder de behoefte om te blijven zoeken naar nieuwe inzichten of om zichzelf op zielsniveau voortdurend te verbeteren.

Een Vinder leeft meer vanuit wat hij al weet.

Dat betekent niet dat hij niet groeit of leert. Maar de innerlijke drang om te blijven zoeken is minder aanwezig.

In mijn werk als coach valt het mij op dat bijna al mijn klanten Zoekers zijn.

Ze willen begrijpen hoe ze in elkaar zitten. Ze willen weten waarom ze bepaalde dingen voelen of waarom bepaalde situaties steeds terugkomen in hun leven.

En vooral: ze willen ontdekken hoe ze zichzelf kunnen verbeteren.

Niet omdat er iets mis is met hen, maar omdat ze voelen dat ze nog kunnen groeien.

Als jij deze blog leest en ergens een kleine kriebel voelt om meer te weten…
als je nieuwsgierig bent naar wat er nog meer achter zit…

dan ben je hoogstwaarschijnlijk ook een Zoeker.

En dat is mooi.

Maar het mooie aan dit verhaal is dat zowel Zoekers als Vinders helemaal oké zijn.

Er is geen goed of fout.

De één zoekt.
De ander leeft meer vanuit wat hij al gevonden heeft.

Beide manieren horen bij het leven.

En uiteindelijk hebben we elkaar nodig.

Voelen hoe doe je dat?

De eerste stap: voelen

Durf je te voelen wat elke situatie met je doet, wat ze teweegbrengt?

Als ik je een tip mag geven: doe dat.

Sta zoveel mogelijk stil bij elke situatie.

Start bij een situatie waarvoor je nadien tijd kan maken om je gedachten te analyseren en te voelen … Misschien is dit nieuw voor jou?

Ga vooral voelen wat de situatie bij jou teweegbrengt.

Hier volgt een eenvoudige oefening die je helpt om beter te voelen.

Zet je neer op een stoel of in de zetel, je voeten naast elkaar op de grond.

Kijk eens rond. Zit je goed?

Sluit je ogen. Adem in en uit, zonder te stoppen.

Adem in en onmiddellijk weer uit. Adem uit en onmiddellijk weer in. Ga zo verder.

Ga met je aandacht naar je buik.

Doe dit één minuut, of enkele minuten. Bouw langzaam op.

Je zal diepe rust ervaren en beter kunnen voelen hoe je erbij zit. Je zal beter leren voelen wat een voorval met je doet.

Na enkele weken oefenen zal je je meer verbonden voelen met jezelf.

Succes!

Voelen hoe doe je dat?
Voelen hoe doe je dat?
Verandering

Gisteren had ik het over verandering.


Weer terug naar het “hier en nu”, dag 10 van deze blog. Heb jij alle blogs van in het begin gevolgd? Goed, dan is er al iets bij je veranderd, waarschijnlijk. Iets klein, iets groot?

Weet je nog: tijd maken voor jezelf? Te weten komen wat jij nu wil, waar je behoefte aan hebt. Dat doe je niet snel tussendoor. Dit is te belangrijk om je goed te voelen.

Je hebt gisteren misschien stilgestaan bij: waar ben ik in veranderd?

Ben je kritischer geworden? Of angstiger?

Heb je vlugger commentaar op iets of iemand?

Ben je opgewekter, vrolijker geworden?

Wat maakt dat je dit doet? Wat maakt dat je zo bent geworden?

Misschien is het de eerste keer dat je er effectief eens bij stilstaat. Prima!

Wat is je grootste verandering van de afgelopen twee jaar? Noteer ze, sta er eens bij stil.

Is dit voor jou een positieve verandering geweest? Of eerder een negatieve verandering? Durf eerlijk te zijn tegen jezelf.

Misschien ben je veel kritischer geworden en spuug je veel meer en sneller wat je stoort. Het kan. Helpt het je vooruit?

Het kan best ongemakkelijk zijn om toe te geven dat je snel en veel commentaar hebt op anderen of op situaties. Word je er bewust van dat het zo is, dat volstaat voor nu.

Als je wijst naar de ander, wijst je duim met je wijsvinger mee. Weet dat er op dat moment ook drie andere vingers naar jezelf wijzen. Wat zou jouw aandeel kunnen zijn in wat er op dat moment gebeurt?

“Verander de wereld, begin met jezelf” is misschien wel toepasselijk hier.

Laat het bezinken. Denk erover na. Doe er iets mee (of niet) en voel wat het je doet.

Good luck en tot …

ochtend

Hoe het eerste schrijven begon …

Mei 2023. Ik lig buiten in een relaxstoel. Ik heb kort geslapen. Mijn nachten zijn weer meer dan anders gebroken, onderbroken. Ik heb er ondertussen mee leren leven. Het is een deel van mezelf geworden.

Ik ben rechtop gaan zitten, nog steeds buiten. De zon schijnt. Het is niet te warm, gewoon heerlijk. Laptop op m’n knieën. Ik ben rustig, voel me rustig. De tijd is er klaar voor. Ik ben er klaar voor.

Een blog, ik begin eraan …

Een blog. Ik begin eraan …

Een goed moment om mezelf in de juiste stemming te brengen.

Dit wil zeggen dat ik bewust contact maak met mezelf. Ik spreek mijn dieperliggende kern aan. Ik ben één en al rust en m’n gevoel staat op scherp. Aangenaam, al kan ik dit geen uren volhouden. Dit is de manier waarop ik deze blog (meestal) ter harte neem. Zie het als een deel van mijn werk.

Dit werk, deze blog, bestaat eruit om mee te delen, om inzichten aan te reiken voor diegenen die ervoor openstaan. Deze blog is voor iedereen die, op welke manier dan ook, wil bijleren over het leven.

Op dit moment zijn er veel mensen zoekende. Zoekende naar de zin van het leven. En dat is prima. Alleen is het zo verdomd moeilijk te weten waar, hoe en wat je moet zoeken.

Iedereen weet raad.

Welke “goede raad” past bij jou?

Vandaar … welkom.

geconcentreerd bloggen
Totale focus
geconcentreerd bloggen

Hoe kom ik tot bloggen?

Even schetsen wie ik ben en waarom ik dit blog ter harte neem.

Tijdens een zwaar ongeval met een bijna doodservaring (BDE) had ik iets ervaren, iets gevoeld. Het had mijn leven veranderd. En nog geen klein beetje.

De BDE was voor mij het belangrijkste keerpunt. Een u-turn zoals wel eens gezegd wordt. Het ongeval zette niet enkel mijn leven op z’n kop, maar ook dat van ons hele gezin. Het duurde nog wel een hele tijd alvorens ik weer op de been was. Tijdens deze zware en zeer vermoeiende periode van herstel ontdekte ik zaken die ik nooit eerder ervaren had. Vooral ’s nachts als ik moeite had met slapen had ik weer uittredingen. Soms zomaar en soms bewust. Ik geef toe dat ik er van genoot om mijn lichaam los te laten, achter me te laten en in een andere sfeer aanwezig te zijn waar ik mijn pijnen niet voelde. Het was een vlucht voor de pijn, zo begreep ik later.

Ann zei, telkens als ze mijn afwezigheid voelde, “het is hier te doen, schat”. Ook dit begreep ik later pas echt. ‘Aarden, zegt men wel eens in de volksmond.

Tijdens mijn BDE had ik contact gehad met mijn Gids en ik had er een kort gesprek mee gehad. Ik begreep dat ik nog een taak had. Welke, wist ik nog niet.

Ik had me voorgenomen om regelmatig te schrijven wat ik deed en voelde, wat ik ervaarde. Wat jaren later kon ik rechtstreeks contact maken met mijn Gids en hem toespreken. Op een keer vroeg hij me om een blog op mijn website te maken, vandaar deze blog.

Een stuk van deze blog gebeurde in de jaren voor het contact met mijn Gids en veel in contact met mijn Gids. waarbij ik je graag laat mee genieten en leren.

Ik heb niets verzonnen wat ik schrijf en ik begrijp dat je soms met de ogen knippert van verbazing of misschien zelfs van ongeloof. Voor mijn ongeval en BDE was ik zelf een ongelovige Thomas waarbij ik niets had met de Geesteswereld.

Je merkt tijdens deze blog dat ik kijk naar het leven als zijnde één grote les. Ik zou zeggen, laat je verbazen, geniet en leer. Durf ook te geloven en anders niet. Voor mij ook prima.

Wordt vervolgt

Enkele jaren na het ongeval startte ik met reiki-behandelingen, healing en energetisch werk. Eerst voor mezelf en kort daarna voor anderen.

Tijdens elke behandeling besteedde ik de nodige aandacht aan een gesprek voor en na de behandeling.

De behandeling Langzaam maar zeker nam het gesprek een meer coachende vorm aan waarbij het aanvoelen centraal stond.

Na enkele jaren vroeg een klant me om de behandeling te skippen. Deze klant haalde voldoening uit het coachende gesprek waarbij mijn aanvoelen de juiste vragen en richting aangaf.

Ik stond stil bij deze sessie en voelde een verlangen om mezelf te verbeteren, om klanten nog beter van dienst te zijn. Zo volgden een drie-tal coach opleidingen waarbij ik mezelf onderdompelde. Ik durf te zeggen dat ik me volledig gaf tijdens de opleiding weekenden. Het waren stevige opleidingen waarbij ik mezelf nog beter leerde kennen en waarbij ik persoonlijk groeide.

Ik startte met schrijven. Lekker buiten in de tuin!

De reden waarom
Mijn aanvoelen staat nog steeds centraal. Daarbij heb ik sinds het begin van 2000, dat ik mensen begeleid, zoveel gesprekken gehad en zoveel ervaring opgedaan die ik wil delen. En ik heb daar een reden voor. Dat wordt je nog wel duidelijk na verloop van tijd.

Ik wil je graag meegeven wat we kunnen leren in het leven. Dat het leven niet altijd eenvoudig is, hoef ik je niet te vertellen. Daarom zullen ze het spreekwoord “moeilijk gaat ook!” uitgevonden hebben, vermoed ik 😉?

Waarom een blog, Johan?

Een blog … omdat ik kan schrijven wanneer het mij uitkomt. Ik kan de tijd nemen om me af te stemmen, te concentreren, alles op mijn tempo.

Waarom geen boek? Een boek is klaar als het geschreven en gedrukt is. Een blog leeft en groeit. Al zeg ik hiermee niet dat er geen boek volgt.

Zeg nooit, nooit.

Het idee van een boek leeft alvast. Ik heb zoveel mogen meemaken waar ik zelf soms stil van word. Er is heel wat ervaring en levenswijsheid die gedeeld mag worden.

20 Jaar ervaring wil ik graag met je delen.

Zaakvoerders vertellen hun lief en leed.
Ze vertellen over hun onderneming.
Ze geven zichzelf bloot.
Ze tonen de diepste roerselen van hun ziel.

Ondernemen, groeien, transformeren, bewust worden, relatie, leiding geven, loslaten, vallen en opstaan, angst en passie, eenzaamheid, …
Het passeert allemaal de revue.

Een klant vertelde

“Door je openheid en zonder oordeel te luisteren, kan ik hier mijn diepste verlangens en wensen vertellen. Hier bestaat geen geheim. Ik kan vertellen waar ik zelf mee worstel en waar ik bij mezelf geen blijf mee weet.”

Door deze houding die ik hanteer, mag ik veel weten en daar ben ik zeer dankbaar voor. Met het nodige respect schrijf ik ooit eens een klein deel van al deze ervaringen neer. Wie weet … in deze blog?

geconcentreerd bloggen

Ik bouw deze blog langzaam op.
Schrijf kort en bondig.
Ik geef je stof tot nadenken.
En leer je voelen wat jij ermee kan.
…

Begin 2026 kreeg deze blog een up-date dmv Ai.
Ik vroeg Ai om:
Mijn schrijfstijl en eigenheid te behouden.

Pas alleen aan wat nodig is voor correctheid en leesbaarheid.

Geef grotere verbetersuggesties eventueel apart.

Verbeter de leesbaarheid.

Veel leesplezier!

Johan Steenberghs